ഈ യാത്ര തുടരുന്നിടത് വച്ച് എപ്പോഴോ കുറെ ചെറുപ്പക്കാര് മലയാളിക്കായി കുറച്ചു പരീക്ഷണങ്ങള് മാറ്റിവച്ചു, ഇവ ഏറെക്കുറെ വിജയം കണ്ടു എന്ന് തന്നെ പറയുകയും ചെയ്യാം, മലര്വാടിയും, ട്രാഫിക്കും, സോള്ട്ട് ആന്ഡ് പേപ്പറും ഒടുവില് ചാപ്പക്കുരിശും നമുക്ക് ഒരു പുതിയ ദ്രിശ്യാനുഭവം സമ്മാനിച്ചു.ഈ ചെറുപ്പക്കാരുടെ കടന്നുകയറ്റം മലയാളസിനിമയില് കഴിഞ്ഞ കുറെ വര്ഷങ്ങളായി കണ്ടുവരുന്ന മരവിപ്പിന് ഒരു ചെറു മരുന്നായി മാറുകയായിരുന്നു.
മലയാളിയുടെ ആകാംക്ഷ ശരിക്കും പരീക്ഷിച്ച ചിത്രമായിരുന്നു ട്രാഫിക്, തിരക്കഥയിലോ കഥയിലോ മേന്മ പുലര്ത്തിയില്ലെങ്കില് പ്പോലും ആംഗലേയ ചലച്ചിത്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന രീതിയില് ആദ്യാവസാനം പ്രേക്ഷകനെ തിയേറ്ററില് പിടിചിരുതുവാന് ഈ സിനിമക്ക് സാധിച്ചു. അതിഭാവുകത്വതിനോ ഗാനങ്ങള്ക്കോ പ്രാധാന്യം നല്കാതെ നടന്മാരെ, താരങ്ങളാക്കാതെ സിനിമ എന്താണ് പറയേണ്ടിയിരുന്നത് എന്നത് രാജേഷ് പിള്ള എന്ന ചെറുപ്പക്കാരന് കാണിച്ചു തന്നു. പ്രായം നടന്മാരെ സംബന്ദിച്ചു ഒരു വിഷയം ആകുന്നില്ല, മറിച്ചു താര്മായാലോ, പ്രായം ഒരു ഖടകം തന്നെ ആണ്, ഇത് തന്നെ ആണ് നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട സൂപ്പര് സ്ടാരുകള് ക്കും പറ്റിയത്. ഒരു സിനിമ വിജയിക്കണമെങ്കില് ഇച്ചാശക്തിയുള്ള ഒരു സംവിധായകന് അതിനു പിന്പില് വേണം എന്ന് രാജേഷ് പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഹൃദയമിടിപ്പോടെ ചിത്രത്തിനെ ആവേഗത്തെ ഉള്ക്കൊള്ളുവാന് മലയാളിയെ രാജേഷ് ട്രാഫിക്കിലൂടെ പഠിപ്പിക്കുക ആയിരുന്നു.
ഭക്ഷണം എന്ന ദൌര്ബല്യം സിനിമയാക്കി നമ്മിലെക്കെതിക്കുവാന് സോള്ട്ട് ആന്ഡ് പേപ്പര് എന്ന സിനിമക്ക് കഴിഞ്ഞപ്പോള് മലയാള സിനിമ വീണ്ടും തല ഉയര്തിപിടിക്കുകയാണ് . ലാല് എന്ന നടന്റെ കരിയറിലെ നല്ല വേഷങ്ങളില് ഒന്നായി ഈ സിനിമയിലെ കഥാപാത്രവും മാറിക്കഴിഞ്ഞു.
ഹജ്ജു എന്ന പുണ്യ കര്മമാണ് ഇസ്ലാമിന്റെ മോക്ഷം എന്ന് കരുതുന്ന അബു പവിത്രന് എന്ന സംവിധായകന്റെ ഉപ്പ് എന്ന ചിത്രം അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നു. സലിം കുമാരിലെ നടന് കഥാപാത്രമായ അബു ആയി മാറുമ്പോള് തിരസ്കരണം ഏറ്റു വാങ്ങുന്ന അടിത്തട്ടിലുള്ള ഒരു മനുഷ്യനായി മാറുകയായിരുന്നു. ഇത്തരത്തില് മലയാളത്തിനു പുതെ ഉനെര്വ് പകരുവാന് , കല്ലായി ഉറച്ചു കിടന്ന ആ അഹല്യക്ക് ശാപമോക്ഷം നല്കുവാന് ഒരു പട്ടം രാമന്മാര് ഇനിയും ഉണ്ടാകും എന്ന് നമുക്ക് പ്രതീക്ഷിക്കാം.
No comments:
Post a Comment